1984

...

1984_01.jpg

"Τώρα θα σου πω εγώ την απάντηση στο ερώτημά μου. Είναι η ακόλουθη: το Κόμμα θέλει την εξουσία αποκλειστικά και μόνο για δικό του όφελος.

Δεν ενδιαφερόμαστε για το καλό των άλλων· μας ενδιαφέρει μόνο η εξουσία.
Δεν μας ενδιαφέρουν ούτε τα πλούτη ούτε η πολυτέλεια ούτε η μακροβιότητα ούτε η ευτυχία.
Δεν μας ενδιαφέρει παρά μόνο η εξουσία, η καθαρή εξουσία. Τι σημαίνει καθαρή εξουσία θα το καταλάβεις αμέσως. Απ' όλους τους ολιγαρχικούς του παρελθόντος εμείς διαφέρουμε κατά το ότι ξέρουμε τι κάνουμε. Όλοι οι άλλοι, ακόμα κι αυτοί που μας μοιάζουν, είναι δειλοί και υποκριτές.

Οι Γερμανοί ναζί και οι Ρώσοι κομμουνιστές μας πλησίασαν πολύ στις μεθόδους τους, αλλά δεν είχαν ποτέ το θάρρος να αναγνωρίσουν τα κίνητρά τους.
Υποκρίνονταν, ίσως ακόμα και να πίστευαν, ότι είχαν πάρει την εξουσία παρά τη θέλησή τους και μόνο για περιορισμένο χρονικό διάστημα, και ότι, μόλις περνούσε το κρίσιμο σημείο, θα ερχόταν αμέσως ένας παράδεισος όπου οι άνθρωποι θα ήταν ελεύθεροι και ίσοι. Εμείς δεν είμαστε έτσι.

Ξέρουμε πως ποτέ δεν αρπάζει κανείς την εξουσία με την πρόθεση να την αφήσει έπειτα.
Η εξουσία δεν είναι μέσον, είναι σκοπός.
Δεν εγκαθιδρύει κανείς δικτατορία για να προστατεύσει μια επανάσταση. Κάνει επανάσταση για να εγκαθιδρύσει τη δικτατορία.
Το αντικείμενο της καταδίωξης είναι η καταδίωξη.
Το αντικείμενο των βασανιστηρίων είναι τα βασανιστήρια.
Το αντικείμενο της εξουσίας είναι η εξουσία.
Αρχίζεις τώρα να με καταλαβαίνεις;"

 

1984_winston_smith_01.jpg
Winston Smith, "1984"


Τα παραπάνω λόγια, ειπωμένα από τον Ο' Μπράιεν, κομισσάριο του ΑΓΓΣΟΣ της Ωκεανίας στον κεντρικό πρωταγωνιστή του "1984", Γουίνστον Σμιθ εκθέτουν πλήρως το πάγιο αίτημα κάθε μορφής ολοκληρωτισμού για απόλυτη εξουσία. Πέραν κάθε ορίου, πέραν κάθε απόπειρας διαπραγμάτευσης, πέραν κάθε δυνατότητας αντίστασης. Η πολιτική θέαση του Τζωρτζ Όργουελ, ενός ανθρώπου απογοητευμένου από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα της εποχής του, είναι αυτή του ακάματου αναζητητή της ελευθερίας ενάντια στη δυστοπία που σκέπασε την Ευρώπη του καιρού του. Το ανάγνωσμα, κατεξοχήν δυστοπικό και αμείλικτα διαχρονικό οφείλει να καταλαμβάνει περίοπτη θέση σε κάθε βιβλιοθήκη ως τεκμήριο μιας εποχής και ως φάρος κοσμοθέασης και διάκρισης, που για τον ίδιο τον Όργουελ ήταν ακριβώς αυτή: μεταξύ απολυταρχίας και φιλελευθερισμού.

Ακούγοντας από χτες, ακαταπαύστως σχεδόν, το soundtrack του Blade Runner, δυστοπικό, φουτουριστικό και περιπετειώδες όπως και η εξαιρετική ταινία του Riddley Scott, θυμάμαι την εξίσου όμορφη μεταφορά του 1984 στον κινηματογράφο, με πρωταγωνιστή τον John Hurt, στο ρόλο του Γουίνστον Σμίθ. Και, αρκετά χρόνια αργότερα, το πέρασμα του ίδιου ηθοποιού, από το ρόλο του σιωπηλού αντιστασιακού ήρωα, στο ρόλο του απολυταρχικού εξουσιαστή καγκελαρίου της Αγγλίας, Άνταμ Σάτλερ, στο V for Vendetta.

Τα παραπάνω, με αφορμή το θάνατο του George Orwell σαν χτές, στις  21 Ιανουαρίου του 1950.

george_orwell.jpg

George OrwellEric Arthur Blair (25 June 1903 – 21 January 1950)

 

( Το παραπάνω κείμενο ανέβηκε στο FB απο τον φίλο Randolph Carter. Το δημοσιεύω εδώ με την άδειά του, διότι είναι κάτι που θα έγραφα κι εγώ, αν είχα την ικανότητα και έδινα τον απαιτούμενο χρόνο. edy )

 

 

Σού άρεσε το κείμενο? Έχεις κάτι να συμπληρώσεις, μήπως διαφωνείς σε κάτι? Γράψε ένα σχόλιο!
  • Δεν βρέθηκαν σχόλια