Καλοκαίρι 2015 στη Νυρεμβέργη

(Nuernberg City - 17/07/2015-15/09/2015)
...
Όλα σε ένα, νοικοκυρεμένα

nuernberg_fest_2015_01.jpg

'Ως πρόλογος:

Μετά από ένα γρήγορο πέρασμα από το ROCK im PARK το οποίο δεν είχα καμία, μα καμία δυνατότητα να το παρακολουθήσω κανονικά, όσο κι αν το ήθελα (πολλές ημέρες, πολλά έξοδα, κατά προτίμηση κατασκήνωση στον χώρο, οπότε ..., του χρόνου και ..., βλέπουμε!), η συνέχεια έλεγε AFRICA Festival, μετά KUNSTRASEN Festival, μετά BARDENTREFFEN World - Music Festival 2015, στην παλιά πόλη της Νυρεμβέργης και για τέλος, BRUECKEN Festival. Στον ενδιάμεσο χρόνο μου προέκυψαν και κάποιες εκπλήξεις ..., οπότε ..., φύγαμε:

 AFRICA FESTIVAL
Theodor-Heuss-Bruecke

Το τι είδα εκεί από μπάντες, δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Σκούρες, μαύρες, κατράμι, μπάντες, Africa, Brazil, Dub, Reggae, Ska, Rap, Hip Hop και δε συμμαζεύεται. Πολύς χορός, "ενδιαφέρουσες" μυρωδιές στην ατμόσφαιρα, χορός, ιδρώτας, χορός, ιδρώτας, χορός, ιδρώτας, χορ.......

Ίσως το πιο εντυπωσιακό που θα μπορούσα να σας μεταφέρω για την υπόθεση Africa Festival, είναι τα "ασπρόμαυρα" ζευγάρια που κατακλύζουν την περιοχή, αμέσως μετά! (και για λόγο που δεν αποκρυπτογράφησα ακόμη, εξαφανίζονται το ίδιο γρήγορα από την πιάτσα!) Punkt!

 KUNSTRASENFESTIVAL
Theodor-Heuss-Bruecke
17, 18 & 19/07/15

Ένα νεανικό φεστιβάλ είναι το Kunstrasenfestival (Το Φεστιβάλ του Τεχνητού Χλοοτάπητα), , στην 8η συνεχόμενη χρονιά του. Συμμετέχουν κυρίως μπάντες της πόλης και συνήθως, μόνο Γερμανοί. Εθελοντική η εργασία και η συμμετοχή των περισσοτέρων εξ ημών (αν δεν παινέψεις το σπίτι σου...), καθώς είναι μια διοργάνωση του YMCA Νυρεμβέργης.

Υπήρχε μεγάλο υπαίθριο stage, ένα μικρότερο stage μέσα σε μια γιγάντια κλειστή τέντα (15 άνθρωποι / περισσότερο από 3 ώρες για το στήσιμό της!) για τις παράλληλες εκδηλώσεις, πολλά container με έργα καλλιτεχνών κλπ. Αρκετά live λοιπόν, πρόζα, ποίηση, επίδειξη χορού, παιχνίδια από τους ανθρώπους του YMCA, κουζίνα με κάθε λογής καλούδια, bar, τουαλέτες, κινέζικο party από τους φιλοξενούμενούς του YMCA Νυρεμβέργης, κάθε λογής εργασία και παροχή, με συμμετοχικό χαρακτήρα και μόνο.

Δεν θα σας αναφέρω πολλά ονόματα και διευθύνσεις γιατί είναι εξαιρετικά απίθανο να γνωρίζετε οποιονδήποτε από αυτούς. Λίγα μόνο λόγια για τους "No Spam" οι οποίοι ήταν απολαυστικότατοι μπροστά στο νεανικό κοινό τους, λίγα ακόμη λόγια για τους "The Rose and the Crown" οι οποίοι ήταν πολύ καλοί, όσο τους πρόλαβα, (περισσότερα και για τις δύο αυτές μπάντες, παρακάτω, σε άλλη τους εμφάνιση) θα κάνω όμως μία μεγάλη στάση σε μια σπουδαία μπάντα που γνώρισα εκεί, τους "Schleuse" (Όλοι οι προαναφερόμενοι είναι τοπικοί, Νυρεμβέργιοι).

 nuernberg_fest_2015_02.jpg

Οι Schleuse είναι 5 άτομα. Εμφανίστηκαν στο μικρό stage της σκηνής που λέγαμε και ήταν η μεγάλη έκπληξη, για μένα. Σύμφωνα με το FB τους είναι οι Jan - vocals, guitar Michi - guitar, banjo, Lukas - cello, accordion, Felix - double bass, banjo & Tim - drums.

Το να περιγράψω την μουσική τους, μου είναι δύσκολο. Φοβάμαι πως ό,τι κι αν αποτολμήσω, μπορεί να πέσω έξω (μπορεί να τους προσβάλω κιόλας!) Θα κλέψω μόνο από το FB τους πάλι, αυτό που οι ίδιοι τους δηλώνουν για την μουσική τους: Folk, Indie, Jazz. Θα πετάξω κι εγώ στα κρυφά στο μείγμα ένα Nick Drake, λίγο από Peter Hammill και μπόλικο από Art Rock μιας παλιάς καλής εποχής και έτσι είμαστε όλοι ευχαριστημένοι.

Ξεκίνησαν μουδιασμένα και από την αρχή φάνηκε πως μπροστά μας είχαμε 5 "παράξενους" όσο και περφεξιονίστες μουσικούς. Λίγο το "τυχαίο" κοινό (κι εγώ μαζί, για να μην παρεξηγούμαστε), λίγο το στριμωξίδι επάνω στην μικρή σκηνή, λίγο η παράξενη μουσική τους, δεν πήγαιναν και πολύ καλά τα πράγματα. Παρακολουθούσαμε χωρίς να είμαστε και πολύ σίγουροι τι ακριβώς συμβαίνει εκεί. Όσο ο χρόνος περνούσε, η σοβαρότητα των μουσικών επάνω την σκηνή σε συνδυασμό με το απίθανο άκουσμα, κέρδισε την απόλυτη προσοχή όλων των παρευρισκομένων. Όταν δε το ένοιωσαν και οι ίδιοι αυτό, τότε "ζεστάθηκαν" ακόμη περισσότερο.

Τα τελευταία 3 tracks ήταν βγαλμένα από παραμύθι. Το δε τελευταίο, μας πήρε και μας σήκωσε. Ένα μείγμα από ποίηση, αρτίστικη μουσική, απανωτά ανέβα κατέβα στον σχεδόν νωχελικό ρυθμό του.... Δεν είχα άλλη επιλογή από το να πάω στο τέλος και να τους πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την παράσταση που απλόχερα μας χάρισαν. Υπόσχεση σας δίνω ότι θα τους βρω και θα τους παρουσιάσω.

Δύο ημέρες διήρκησαν οι μουσικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις του Φεστιβάλ αυτού. Την τρίτη μέρα, όλα κινήθηκαν αποκλειστικά και μόνο γύρω από το Gottesdienst (Θρησκευτική λατρεία / όπως είπαμε και νωρίτερα, ήταν εκδήλωση του YMCA). Το δε πρόγραμμα της Κυριακής, περιελάμβανε μέχρι και ποδόλουτρο! 

nuernberg_fest_2015_03.jpg

 

Όλα τελείωσαν και το μόνο που μας έμενε ήταν να ξηλώσουμε τα πάντα! Τελειώσαμε ώρες μετά, εντελώς αποκαμωμένοι! Και του χρόνου!

 nuernberg_fest_2015_04.jpg

 

BARDENTREFFEN WORLD-MUSIC-FESTIVAL 2015
30-07 έως 02-08
NUERNBERG Aldtstatt

 nuernberg_fest_2015_05.jpg

 Το Bardentreffen είναι το μεγάλο φεστιβάλ της πόλης, και φέτος 40ράρισε. Για μένα ήταν η δεύτερη μόλις φορά μου σ' αυτό το φεστιβάλ και πρέπει να σας πω πως φέτος, ξεπέρασε και τις υψηλότερες προσδοκίες μου. Ήταν άραγε η περυσινή, πρώτη μου φορά που κινούμουνα "στα χαμένα", χωρίς να γνωρίζω καλά τους χώρους αλλά και την νοοτροπία του Φεστιβάλ; Να ήταν καλύτερη η διάθεσή μου ή μήπως η επιλογή των καλλιτεχνών; Δεν έχω ιδέα. Πάντως, οι εντυπώσεις από την φετινή διοργάνωση, χαράχτηκαν βαθιά μέσα στην μνήμη μου.

82 (!) επίσημες παραστάσεις σε 1+3 ημέρες σε 9 συνολικά σημεία, μέσα στην παλιά πόλη της Νυρεμβέργης. Βάλτε στον παρανομαστή και τους αμέτρητους κυ-ρι-ο-λε-κτι-κά μουσικούς του δρόμου και βγάλτε συμπέρασμα για το τρέξιμο. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο σαφής και περιεκτικός μπορώ. Αντιλαμβάνεστε όμως πως, όταν κυνηγάς τόσες παραστάσεις που γίνονται μάλιστα απανωτά ή/και ταυτόχρονα η μία με την άλλη, ο πανικός είναι αναπόφευκτος. Τι να σημειώσεις, τι να θυμηθείς, και όπως λέει και το γνωστό quote "να απολαύσω το γεγονός ή να το καταγράψω;" Δύσκολη απόφαση!

-------------------------------------

Τα περί της διοργάνωσης (κόσμος, τάξη, καθαριότητα, ασφάλεια, ήχος κλπ), τα είπαμε και πέρυσι, οπότε, να μην χάνουμε τζάμπα χρόνο. Πάμε κατευθείαν στο ζουμί που είναι φυσικά, η Μουσική.

Πέμπτη 30-7 
Δεν είχα καμία δυνατότητα να πάω.

Παρασκευή 31-07
Την μοίρα μου την ήξερα από πολλές ημέρες πριν. Όπερ και εγένετο. Όπως το περίμενα, σχόλασα πολύ αργά από την δουλειά μου και κατά συνέπεια έφτασα καταϊδρωμένος στο πανηγύρι!

1ος εντοπισμένος στόχος, η σκηνή του Insel Schutt, όπου εμφανίζονταν οι Τούρκοι Cigdem Aslan οι οποίοι διαφημίζονται ως "Die Neue Stimme des Rembetiko" (Η νέα φωνή του ρεμπέτικου).

nuernberg_fest_2015_06.jpg

Έφτασα 20 λεπτά μετά την έναρξή τους και από ότι αποδείχθηκε μετά, έχασα το "Αμάν Κατερίνα μου" που είχα ακούσει στο επίσημο Site του Φεστιβάλ. Το ποιο; Ok, ας τα πάρουμε από την αρχή για τους Cigdem Aslan. Όπως είπαμε είναι Τούρκοι και παίζουν και τραγουδούν Τούρκικα, Ελληνικά και Κουρδικά τραγούδια. Έφτασα ακριβώς την στιγμή που έπαιζαν τον "Μπαρμπαγιαννακάκη". Αγαπημένο μου κομμάτι από Χ. Αλεξίου και Νικηφόρο + Στελλίτσα. Πρώτη εντύπωση, θετική. Παρ' όλο που ο ήχος δεν είναι και ο καλύτερος (πράγμα ιδιαίτερα παράξενο καθώς μιλάμε μόνο για ένα βιολί, ένα κανονάκι, ένα κρουστό με μια μπότα ένα τουμπερλέκι και ενίοτε ένα ___, + μία βασική φωνή (οι υπόλοιπες 3, συμμετέχουν μόνο αραιά και που). Anyway. Άβυσσος τ' αυτιά του ηχολήπτη.

Η μπάντα είναι καλούτσικη. Το όλο αποτέλεσμα από συμπαθητικό και πάνω. Επόμενο κομμάτι "Στο Καφέ-Αμάν". Καλά πάμε. Το επόμενο Τούρκικο, "ένα κομμάτι για τους απανταχού μελλόνυμφους", όπως μας είπε η τραγουδίστρια.

Το επόμενο, ένα Κούρδικο. Δεν χαμπάριασα. Συνέχεια με "Μήλο μου και Μανταρίνι", "Στο ' πα και στο Ξαναλέω", "Τράβα ρε μάγκα και αλάνι" το οποίο ήταν λίγο αστείο ως εκτέλεση και ως Ελληνική προφορά και για συνέχεια ένα πολύ ωραίο, μόρτικο και απτάλικο Τούρκικο. Μακάρι να ήξερα ποιο είναι.

Όσο πάει ζεσταίνονται και δημιουργούν περισσότερο κέφι. Ο κόσμος χορεύει. Και έχει και πολύ πλάκα, να είσαι στην Νυρεμβέργη, σε ένα Διεθνές Φεστιβάλ και να ακούς Τούρκους και Έλληνες, να τραγουδά ο καθένας, τα δικά του!

Καλοί ήταν, εκτός από τους πολλούς λαρυγγισμούς της τραγουδίστριας που δεν είναι του γούστου μου και τον ηχολήπτη που τα 'κανε σαν τα μούτρα του. Θα τους ξανάβλεπα ευχαρίστως.

 Τέλος από εδώ. Περιήγηση. Τα γνωστά και από πέρυσι. Ροκαμπιλάδες, κρουστοί, Jazz μπάντες, μοναχοί κιθαρίστες/ τροβαδούροι, βιολιά, κοντραμπάσα, ακορντεονίστες, πολλοί Αφρικανοί φέτος, η Lilly με την κιθάρα της (σαν να μην πέρασε μια μέρα) με την συνοδεία της αδερφής της φέτος που παίζει Cazoo και λίγο παρακάτω ένας υπέροχος Τούρκος με ένα κανονάκι, παίζει υπέροχα Τούρκικα άσματα.

 nuernberg_fest_2015_07.jpg

 

Η ώρα πλησιάζει 21:00 και ο 2ος εντοπισμένος στόχος για σήμερα είναι η κεντρική σκηνή στην μεγάλη πλατεία της πόλης, την Hauptmarkt. Στην σκηνή οι Ρουμάνοι Fanfare Ciocarlia που διαφημίζονται ως "Οι Βετεράνοι του BRASS".

Ξεκίνησαν φουριόζικα και φασαριόζικα. Είναι, 4 τρομπέτες, 4 κόρνα, 1 σαξόφωνο, 1 κλαρινέτο, 1 βαθύ και ούτε μπόρεσα να μετρήσω πόσες φωνές, οπότε μπορείτε να φανταστείτε τι θόρυβο κάνουν! Μετά το τέλος του track μας χαιρέτισαν με κάτι Αγγλικά, άσε συζήτηση! Ντυμένοι όλοι με μαύρα παντελόνια και κατακόκκινα πουκάμισα, όλοι τους είναι κοιλαράδες και όλοι πάνω από 50 ετών.

Η μουσική τους είναι ... γρήγορη. Πολύ γρήγορη. Πρόβλημα: Δεν "χωράει" αυτή η γρήγορη μουσική σε τόσο στριμωξίδι. Απαιτείται χώρος που, δεν υπάρχει, τουλάχιστον μπροστά όπου επικρατεί το αδιαχώρητο. 1ο, 2ο, 3ο track και ο αρχικός ενθουσιασμός, γρήγορα ξεθύμανε. Πολύ σύντομα ήρθε η απογοήτευση από κάτι που δεν "ρολάριζε" καλά. Αίφνης το γύρισαν σε κάτι ανάμεσα σε Βαλκανική Jazz και Swing! Και πολύ κάθισα. Γεια σας!

Βουρ για το stage στην Sebaldus Kirche. Είχα διαβάσει για μια σπουδαία μπάντα και, δεν αποδείχθηκε λάθος. Είναι οι Red Manhole και είναι μια μπάντα ... από άλλον πλανήτη!

Είναι 3 άτομα όλο κι όλο, δύο άντρες και μία γυναίκα και αλλάζουν διαρκώς όργανα. Στον χρόνο που ήμουν εκεί είδα βιολί, τρομπέτα, φλογέρα, κοντραμπάσο, κιθάρα, κάτι σαν κανονάκι, κάτι σακούλες, κάτι ντέφια, κάτι κουδουνάκια... και παίζουν απίστευτα. 10/10 η μπάντα, την ίδια βαθμολογία και ο ήχος. Χρόνια είχα να ακούσω τόσο ωραίο live ήχο. Εξυπακούεται βέβαια, πως μια τόσο καλή μπάντα όπως σας την περιγράφω, διευκολύνει και το έργο των τεχνικών.

Την ώρα που έφτασα έπαιζαν έναν Western ήχο. Επόμενο track ένας "ύμνος στην πλαστική σακούλα". Το επόμενο για "Trendy, Touch Screen, Internet & Trojan" και στο καπάκι "ένα κομμάτι για τον Sigmund Freud!"

Πώς είπατε; Χάος; Και λίγα λέτε. Οι τύποι είναι σαν Γερμανοί Tiger Lillies και η παράστασή τους είναι απίθανη. Ενδιάμεσα στα κομμάτια κάνουν διαρκώς αστεία με τον κόσμο, αλλά μιλάνε μια Γερμανική διάλεκτο, που "έβγαζα δεν έβγαζα" 3 λέξεις στις 10. Το κοινό βέβαια ξεκαρδιζόταν.

Μιλάμε για πολύ λαό εδώ. Για να φτάσεις μπροστά, στα ίσια της σκηνής, απλά... το ξεχνάς. Όλοι οι μπροστά είναι καθήμενοι, μαζί τους και άπειρα παιδιά, καθώς το show των Red Manhole είναι ουσιαστικά, παράσταση με μουσική.

 nuernberg_fest_2015_08.jpg

Φτάνει όμως. Έφυγα κι απ΄δω.

Στην διαδρομή προς τον τελευταίο εντοπισμένο στόχο για σήμερα, την "Mayra Andrade" από το ΚΑΠΕ ΒΕΡΝΤΕ, ένα υπέροχο ενσταντανέ. Δύο κοπελίτσες με τα βιολιά τους μπροστά στο αναλόγιό τους, παίζουν γνωστά ορχηστικά κομμάτια και αποσπάσματα από γνωστά θέματα κλασικής μουσικής.

nuernberg_fest_2015_09.jpg

Εκεί ήταν που θυμήθηκα και τον άλλο ρόλο αυτού του φεστιβάλ. Καλά είναι τα πρώτα "ονόματα" στις επίσημες σκηνές, αλλά υπάρχει και το "άγνωστο" αίμα που επιθυμεί και αυτό διακαώς την αναμέτρησή του με το αδηφάγο ακροατήριο. Ειλικρινά, συγκινήθηκα με τα κοριτσάκια. Με το άγχος τους, να προσπαθούν να απoδώσουν όλα αυτά που πρόβαραν και ξαναπρόβαραν πριν βγουν μπροστά μας. Εύγε στα κορίτσια. Κάθισα κοντά τους μέχρι που τελείωσαν και μετά έφυγα για Insel Schutt.

Η Mayra Andrade είναι ήδη στην σκηνή. Πολύς λαός κι εδώ. Είναι πολύ ρυθμικοί και το κοινό μπροστά χορεύει με την ψυχή του. Ο ήχος είναι πολύ καλός. Ο ήχος τους είναι αρκετά Funk, έχουν και αρκετή Αφρική μέσα τους. Λίγο αργότερα τελείωσαν. Δεν τρελάθηκα ούτε βαρέθηκα όμως. 

Ένα γεγονός που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι η έφεση στο σατυρικό τραγούδι από μοναχικούς τροβαδούρους, σε συνδυασμό όμως με την πολύ μεγάλη συμμετοχή του κοινού. Υποψιάζομαι πως είναι απόρροια αυτής της μεγάλης τρέλας τους εδώ, να ... μιλάνε. Γιατί, μιλάει πάααααααααρα πολύ αυτή η φυλή!

Γιούργια για το κέντρο της πόλης τώρα, καθώς η περυσινή εμπειρία έχει δείξει πως εκεί παίζεται πλέον όλο το παιχνίδι, όταν κλείνουν οι επίσημες σκηνές.

Απέναντι από την Lorenz Kirche ένας drummer βαράει άγρια. Έχει γύρω του καμιά 50αριά θεατές, και πραγματικά αναρωτιέμαι το γιατί. Τι βρίσκουν σε αυτό το θέαμα; Σε λιγότερο από ένα λεπτό, την έκανα.

20 μέτρα πιο κάτω, σε μια είσοδο πολυκαταστήματος, ακούω μελωδίες από ακορντεόν. Τι μελωδίες δηλαδή, ο τύπος οργιάζει! Με κάποια προσπάθεια κατάφερα να φτάσω πλάγια, κοντά του. Είναι ο "Ivan" (Hajek Music) και αποδείχθηκε το καλύτερο ακορντεόν που έχω ακούσει στην ζωή μου. Ο τύπος είναι μια ορχήστρα από μόνος του.


Ακόμη 20 μέτρα παρακάτω, ήχος κρουστών. Είναι 7 άτομα και παίζουν έναν απίθανο Αφρικάνικο ρυθμό.
Το κινητό τράβηξε ένα μικρό
video και έκλεισε για ... λίγο ακόμη ιδρώτα!


Τέλος δεύτερης ημέρας του Φεστιβάλ, but ...
"The night is still young!"


Σάββατο 01-08
Έφτασα και πάλι καθυστερημένος. Τό 'χω κάνει συνήθεια μου φαίνεται! Στη σκηνή οι "TOBY" από την Αυστραλία. Είναι 4, κιθάρα και βιολί γυναίκες, τύμπανα και μπάσο άντρες (αν και σε videos του YouTube τους είδα 6 άτομα!) 

nuernberg_fest_2015_10.jpg

Είναι πολύ δεμένοι και πολύ ρυθμικοί. Ένα Pop, Rock, Folk κλπ ιδίωμα, γενικά όμως δεν επιφυλάσσουν ιδιαίτερες εκρήξεις. Ευτυχώς που υπάρχει και το βιολί που γεμίζει υπέροχα τη μουσική τους. Παίζουν πολύ σωστά και είναι όμορφη και cool μπάντα και αυτό το cool μεταδίδεται και στον κόσμο που απολαμβάνει 4 ποιοτικούς μουσικούς. Ο στίχοι όμως είναι κομματάκι Eurovision (σ' αγαπώ, μ' αγαπάς!, σ' αγαπώ, δεν μ' αγαπάς!), γαμώτο! Τελικά άξιζε που τους κυνήγησα; Μάλλον ναι, αλλά χμμμ ... Τέλος πάντων. Aς κρατήσουμε το πως η τραγουδίστρια είναι πολύ όμορφη και την κάνουμε κι από δω!


Μα τι είναι αυτά που τρώνε;


Έφυγα για το
Kulturgarten. Το Kulturgarten είναι η πιο οικεία σκηνή του φεστιβάλ καθώς οι καλλιτέχνες βρίσκονται κυριολεκτικά, μπροστά σου. Και για λόγους που δεν κατάλαβα όσες φορές κι αν πέρασα από εκεί, οι μισοί και πλέον θεατές είναι οικογενειάρχες με τα παιδιά τους. Σας μιλάω για αμέτρητα παιδιά!

Εκεί εμφανίζονται οι "The Rose & the Crown" από την πόλη μας. Ήταν η μία από τις δύο όλο κι όλο μπάντες του προγράμματος που γνώριζα, καθώς εμφανίστηκαν όπως λέγαμε νωρίτερα και στο Kunstrasenfestival.

 nuernberg_fest_2015_11.jpg

Οι "The Rose and the Crown" είναι 3 άτομα, οι Mercan Kumbolu (βασική φωνή), Julia Fischer (πλήκτρα, φωνή) και ο Christof Stahl (τύμπανα) και από μια σύντομη συζήτηση που είχα με τις κυρίες της μπάντας λίγο πριν την εμφάνισή τους, διαπίστωσα πως είναι και πολύ ωραία άτομα.

Είναι πολύ καλή μπάντα και παρ' ότι αυτός ο Pop-Jazz-Blues ήχος δεν είναι και η πρώτη μου μουσική αγάπη, καθώς αρέσκομαι σε περισσότερο μπερδεμένες μουσικές, αλλά από αυτούς μου αρέσει. Είναι τίμιοι. Αρέσουν και στον κόσμο πάρα πολύ που αγοράζει το CD μανιωδώς από τον πάγκο του Kulturgarten.

Πολύ σωστά Αγγλικά και ερμηνεία και από τις δύο κυρίες, αλλά θα σταθώ ιδιαίτερα στο "Lion κάτι mountain" όπου η Julia ήταν ε-ξαι-ρε-τι-κή! Από τα καλύτερα ακούσματα του φεστιβάλ. Τελικό resume, οι "The Rose and the Crown" ήταν πολύ καλύτεροι από το Kunstrasenfestival...

...(όχι κορίτσια, πάλι το έχασα το "Scary Nightmare")...

....σε απόλυτη αντίθεση με τους "Nospam" που έπαιζαν στην Lorenzer Platz που εδώ όμως ήταν πολύ πολύ χειρότεροι.

 nuernberg_fest_2015_12.jpg

Αυτό το νεανικό, φασαριόζικο Crossοver Rock Rap κλπ που παίζουν, το παίζουν καλά, παράγουν σωστό ήχο, αλλά, τελικά, είναι ... για παιδάκια! Κι αυτοί νέα παιδιά είναι βέβαια, που κάνουν νούμερα επάνω στην σκηνή. Και το αποτέλεσμα είναι το αναμενόμενο. Πολλά παιδάκια μπροστά που χορεύουν. Βαρέθηκα γρήγορα.

Έφυγα. Σε μια γωνιά, μπροστά στο Muller, οι "Greet from street". Από τα πιο ωραία ακούσματα του δρόμου σε όλο το φεστιβάλ. Τους πέτυχα να παίζουν ένα Αμερικάνικο ροκ στο ύφος των Pearl Jam και αδιαμφισβήτητα αυτά τα παιδιά θα αξίζουν μια σκηνή κάποια στιγμή. Αργότερα και ψάχνοντας στο Internet για αυτούς, έμαθα πως είναι και δικοί μας, Νυρεμβέργιοι!

nuernberg_fest_2015_13.jpg

Ακριβώς απέναντι, μπροστά στην Lorenz Kirche, μια ομάδα Αφρικανών με τα δικά τους. "Μες στην πολύ σκοτούρα μου" (όπου "σκοτούρα"=.....) Γιούργια!

nuernberg_fest_2015_14.jpg

 

Prost, prost!

Ξεχάστηκα αριστερά δεξιά και η ώρα πέρασε. Sebaldus τώρα, για τον επόμενο στόχο μου. Πρόκειται για μπάντα που παίζει Κέλτικα που δεν τα έχω ακούσει ποτέ μου, ζωντανά. Είναι οι I Liguriani από την Ιταλία. Από κόσμο, τι να σας λέω. Και πάλι, πήχτρα!

Δεν τον ξέρω καλά αυτόν τον ήχο. 1ο τρακ, 2ο, σαν κάτι να άλλαξαν σε Ιταλικό με Κέλτικες πενιές. Τραγωδία μου φαίνεται, κι όλο πάω να φύγω και όλο και κάθομαι. Κόλλησα. Μπας και χάζεψα; Όλο και πιστεύω πως όπου να 'ναι θα εμφανιστεί ο Braveheart (ή ο Beefheart?) Έφυγα πριν δω αν όντως ήρθε κάποιος....


Ο κακός του ο καιρός δεν μας αφήνει ήσυχους! Πάλι μαύρισε ο ουρανός!


Ένας παλιός μας γνώριμος, ο Punk Φλωρινιώτης (που τελικά ονομάζεται
Else Admire), εμφανώς "πρησμένος" φέτος, βρίσκεται στην ίδια θέση, όπως και πέρυσι. Μας έφερε και drummer φέτος (αντιστοίχου επιπέδου με δαύτον). Όσο γέλασα, γέλασα, πέρυσι, όμως γιατί....


...ακριβώς απέναντι, κάτι πολύ παράξενο πιάνει το μάτι μου. Παίζουν πολύ σιγά όμως και δεν ακούω τίποτε. Πρέπει να πλησιάσω.

nuernberg_fest_2015_15.jpg


Είναι οι
Johann και είναι δύο κοπέλες. Φλάουτο (+φωνή) η μία, Άρπα η δεύτερη. ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΟΓΙΑ να σας περιγράψω για αυτό που άκουσα και είδα από τις Johann. Δίπλα τους, ένα πολύ όμορφο ζευγάρι σηκώθηκε και χορεύει έναν Ευρωπαϊκό χορό.

nuernberg_fest_2015_16.jpg

Δυστυχώς τελείωσαν γρήγορα καθώς από παραδίπλα τους η φασαρία ήταν πολύ μεγάλη και, τι να φτουρήσει μπροστά τους μια Άρπα και ένα Φλάουτο! Κρίμα. Θα τις βρω, που θα μου πάνε, και θα σας τις παρουσιάσω.

Στο Insel Schutt γίνεται πανηγύρι με τους Γερμανούς Mundwerk Crew που διαφημίζονται ως "Ευδιάθετο Hip-Hop". Να μην έχω τα εγγονάκια μου μαζί μου, γαμώτο! Καταλάβατε, φαντάζομαι!!


Prost, prost!


Η 2η μέρα τελειώνει. Πρέπει να αποφασίσω στα γρήγορα. Είμαι ανάμεσα στο να παραμείνω εδώ όπου σε λίγο θα εμφανιστούν οι
Winston McAnuff & Fixi (Γαλλία/Τζαμάϊκα) ή να ξαμοληθώ για την Lorenzer Platz όπου θα εμφανιστούν οι Γερμανοί Fazzoletti, οι οποίοι παίζουν ένα Jazz-Funk ιδίωμα. Αποφασίζω να μείνω εδώ, καθώς αυτός ο συνδυασμός Γαλλία με Τζαμάϊκα, μου κάνει "click!". Αλλά, σκέφτομαι, ακόμη κι αν στραβώσει κάτι, την κάνω στα γρήγορα για τους Fazzoletti, που αρχίζουν και 20 λεπτά αργότερα.

Αυτό που συνεχίζει να μου κάνει μεγάλη εντύπωση εδώ, είναι τα soundcheck που πραγματοποιούνται στα διαλείμματα. Φαίνεται ξεκάθαρα πως, είναι θεσμός εδώ, οπότε, δεν υπάρχει και κανένα θέμα για τους θεατές που υπομονετικά περιμένουν την έναρξη έκαστης μπάντας. Επιπλέον, σημαντικό είναι πως παίρνεις και μια ιδέα του τι περίπου παίζει η επερχόμενη μπάντα. Και, από αυτά που ακούω τώρα, μάλλον έπεσα διάνα!

nuernberg_fest_2015_17.jpg

Ώς Electrojazz μπάντα μας τους προλόγισε η εκφωνήτρια. Το Set περιλαμβάνει δυο βασικές φωνές, πλήκτρα, κάτι πιατίνια και μια τρίτη φωνή η οποία όμως δεν τραγουδάει αλλά κάνει μόνο κάτι "τσίκι τσίκι, μπουμ μπουμ".

Βγήκαν. Ο τραγουδιστής είναι aborigine στην όψη.

Ξεκίνησαν. Αυτό που ακούω είναι, ονειρικό. Ο τύπος είναι "ποιητής της Ζωής". Ανάμεσα στα κομμάτια αλλά και κατά την διάρκειά τους, με λίγα μόλις λόγια, αμολάει το resume όλων το quotes που έχω ακούσει στην ζωή μου!

"One love", αναφωνεί. Ο πλήκτρος (που παρεμπιπτόντως μοιάζει πάρα πολύ με τον Xavier Rudd) έπιασε ένα ακορντεόν και σηκώθηκε όρθιος. Η Τζαμάϊκα συναντάει την Γαλλία και αυτό, ΌΧΙ! δεν είναι σχήμα λόγου! Αυτό που ακούω είναι ρυθμός Τζαμάϊκας και ήχος Γαλλίας. Παίζουν έναν ασυνήθιστο και σπάνιο, ρυθμό. Το σύμπαν ολόκληρο χορεύει!

Σας το υπογράφω. Είναι μουσικές ιδιοφυΐες. Και οι τρεις τους.

"The garden of Love",

"Passport"

"Beautiful music for beautiful people" αναφώνησε. Πανέμορφη έκφραση για αυτό που συμβαίνει εδώ.

Δείτε
το video αυτό, ειδικά μετά το 50στό δευτερόλεπτο



...και αυτό από το encore που διήρκησε περισσότερο από 20 λεπτά και θα καταλάβετε περίπου το τι ζήσαμε εκεί.




Με διαφορά από τα πιο ωραία και ενδιαφέροντα νέα ακούσματα στις δύο αυτές ημέρες (μαζί με τις Johann). Τέλος 2ης ημέρας και φύγαμε για τα κρουστά μας. Μας περιμένουν.

ΚΥΡΙΑΚΗ 02-08

Πρώτη στάση, Lorenzer Platz για τους Γερμανούς Babeth. Ένα αγόρι (κιθάρα) και ένα κορίτσι (πλήκτρα, φωνή). Είναι νωχελικοί (δεν με πειράζει), παίζουν όμορφα και σωστά, ένα "δράμα" όμως νοιώθω να πλανάται στην ατμόσφαιρα και στα σίγουρα, δεν θέλω να ξεκινήσω έτσι! Έφυγα.

Κατηφορίζοντας βλέπω δυο αγόρια να χορεύουν Capoeira υπό την συνοδεία, φυσικά, Βραζιλιάνικων ήχων.

 nuernberg_fest_2015_18.jpg

Έφτασα στο Hauptmarkt. Αφρικανικά. Είναι οι Abavuki (RSA). Όλος ο "πολύ καλός!!!" κόσμος είναι εδώ και χορεύει τα δικά του. Δεν ήρθα εδώ όμως για την "καλοσύνη" τους! Γρήγορα βαρέθηκα και έφυγα για Troddelmarkt.


Μα γιατί δεν υπάρχει ούτε μια συμμετοχή από την Ελλάδα; Τι ρωτάω κι εγώ τώρα!


Ακριβώς πριν διασχίσω το ποτάμι, υπέροχη κοπελίτσα με το βιολί της. Άγχος και υπερπροσπάθεια! Έμεινα τουλάχιστον ένα δεκάλεπτο εδώ.

 nuernberg_fest_2015_19.jpg


Το Troddelmarkt συγκαταλέγεται στις ομορφότερες πλατείες της παλιάς πόλης. Είναι μικρή, πολύ φιλική στην διαμόρφωσή της, δίπλα στο ποτάμι, φίσκα στα παρτέρια με πολύχρωμα λουλούδια και εδράζει μερικά από τα πιο όμορφα και (σχετικά) indie εμπορικά καταστήματα και καφεπωλεία.

Στην σκηνή βρίσκονται οι Ah Voix Bass οι οποίοι είναι 3, όλοι διαφορετικής εθνικότητας με μέλη από την Γαλλία, την Ισπανία και την Γερμανία. Παίζουν ένα υπέροχο και παράξενο Experimental Avant Garde. Από τα πιο παράξενα που έχω ακούσει (και πιστέψτε με, έχω ακούσει πολλά, στην ζωή μου! / οι Xiu Xiu είναι παιδική χορωδία μπροστά τους και είμαι απόλυτα σίγουρος πως ο Αργύρης Ζήλος θα τρελαινόταν μαζί τους, αν δεν τους έχει ήδη, κορνίζα, στο σπίτι του).

 nuernberg_fest_2015_20.jpg

Είναι υπέροχοι. Είναι σπουδαία μπάντα και μπαίνει στα ύπ' όψιν για τον Χειμώνα γιατί για κατακαλόκαιρο, τέτοια παράξενα πράγματα, δεν λένε!

Στην διαδρομή προς άλλο stage, μία έφηβη κάνει Karaoke με Adele! Ανάμικτα τα συναισθήματα εδώ. Σκέφτομαι: "είμαι τρελός και παλαβός με την Μουσική και ακούω καλοπροαίρετα σχεδόν ΤΑ ΠΑΝΤΑ" αλλά αυτό πια, παραπάει!" Δεν άντεξα πολύ. Σε λιγότερο από 60 δεύτερα έφυγα για Insel Schutt γιατί όπου να 'ναι ξεκινάνε...

...οι Dikanda από την Πολωνία.

 nuernberg_fest_2015_21.jpg

Από αυτά που είχα ψάξει στο Internet, στο μυαλό μου είχαν κολλήσει ως, "Βουλγάρες". Και δεν διαψεύστηκα.

Ξεκίνησαν. Εισαγωγή με βιολί φίσκα στα εφέ. Σε λίγο μπήκαν στο track και μια τρομπέτα, ένα κοντραμπάσο με δοξάρι, μια κιθάρα, ένα βαθύ, ένα ακορντεόν, κάτι κρουστά, κάτι κουδουνάκια.... Μου σηκώθηκε η πέτσα.

Είναι 6 άτομα στην σκηνή. Ο ρυθμός είναι Βαλκανικός και οι δύο γυναικείες φωνές είναι όντως, Βουλγάρικες. 2ο track, ένα αργόσυρτο. Στο 3ο track, άρχισε για τα καλά το πανηγύρι.

Το show είναι Σκωτσέζικο ντουζ. Μια κρύο, μια ζέστη. Ένα αργό Βαλκανικό μοιρολόϊ, ένα πανηγυρτζίδικο.


Οι μισές γυναίκες μπροστά είναι ξυπόλυτες και χορεύουν. Μια Punkισα δίπλα μου με ροζ & πράσινα μαλλιά, χορεύει κάτι σαν τσιφτετέλι.

Από το πουθενά, εμφανίστηκαν πλήκτρα. Ένα ακόμη βαθύ πήρε την θέση του μπροστά στην σκηνή. Η 1η φωνή και leader, είναι ok, καλή, αλλά η 2η κυρία, η 2η φωνή, είναι αηδόνι. Κάποια στιγμή, ήρθε και το "Ederlezi". Φυσιολογικό, σκέφτηκα. Με το "Ederlezi" έγινε και η παρουσίαση της μπάντας και τελειώσανε μέσα σε πάρα πολλά χειροκροτήματα.

Ομπιό-Ομπιά-Ομπιέ!

Έφτασα στην Lorenzer. Στην σκηνή οι "The Tres Bienz". Είναι Γερμανοί, μεσήλικες και παίζουν Punk! Από μακριά και όσο πλησίαζα, αναγνώρισα το "Another girl, another planet". WOW! Έτρεξα σαν τρελός να φτάσω και να πάω όσο μπροστά μπορώ. Στην εισαγωγή του επόμενου, δεν μπορούσα με τίποτε να καταλάβω "βρε που το ξέρω, που το ξέρω". Χρειάστηκα αρκετά δευτερόλεπτα μέχρι να συνειδητοποιήσω πως ήταν το "Give it to the Soft Boys". Ένα χαμόγελο χαράς φώτισε το πρόσωπό μου. Βρήκε ο γύφτος την φυλή του...!

Ο ήχος τους είναι Pro. Παίζουν άψογα.

"Κάτι" μυρίζει στην ατμόσφαιρα! Απογευματιάτικα!

Στη σκηνή ανέβηκαν ακόμη δυο άτομα. Ένα σαξόφωνο (ένα ακόμη "πτώμα") και επιτέλους και ένας νεαρός με μια τρομπέτα.

Ο leader έπιασε ένα αρμονιάκι, κάθισε σε ένα monitor μπροστά στην σκηνή και έκανε την εισαγωγή για το επόμενο track. Βρε κάτι μου θυμίζει και δαύτο. Ήταν το "Hanging around" των Stranglers. Οι αναμνήσεις....

 nuernberg_fest_2015_22.jpg

Ok όμως, ή "I am too old for this stuff" ή "I am too old for this shit!" Άλλη επιλογή, δεν υπάρχει. Καλά περάσαμε έως εδώ, αλλά ..., "το παραχ....με" με τις επαγγελματικές PUNK αναμνήσεις μας.

Για να ακριβολογούμε, αν θέλω να ακούσω PUNK, προτιμώ αυτό:


Έφυγα για άλλες Πολιτείες.

Βουρ για την Κεντρική σκηνή του Φεστιβάλ, στο Hauptmarkt. Στο stage οι Los De Abajo από το Μεξικό.


Στη διαδρομή, αντάμωσα τον
Eliah με το Chapman Stick του (εδώ, σε video από άλλη του εμφάνιση).


Σε μετέπειτα συνομιλία μας έμαθα πως είναι Καλιφορνέζος που πρόσφατα μετακόμισε στην Νυρεμβέργη και ψάχνει κι αυτός την μοίρα του στην Ευρώπη. Σας μιλάω για μεγάλο Οργανοπαίχτη! Περισσότερο για τον Eliah και τις δραστηριότητές του, εν καιρώ.

Που βρισκόμασταν; Ά ναι, στους Los De Abajo. Ξεκίνημα με πολύ τσίου τσου και ο χορός άρχισε! Είναι 11 άτομα στην σκηνή, 2 γυναίκες και 9 άντρες. 11 άτομα που βαράνε δυνατά. Έχουν άλτο σαξ, τρομπέτα, κόνγκας, μεγάλη τρομπέτα, κιθάρες, μπάσο (δεύτερες, τρίτες, όγδοες! φωνές), πλήκτρα, τύμπανα και ούτε που θυμάμαι και τι άλλο! Ο ήχος είναι τέλειος (όπως πάντα στο Hauptmarkt). Μόλις όμως κατάλαβα πως το σκηνικό είναι Salsa, έφυγα τρέ-χο-ντας!


Τελικά, βρήκα πως τρώγονται οι Μπάμιες. Σε Haribo! ΜΟΝΟ!

 nuernberg_fest_2015_23.jpg

 

Στην Lorenzer Platz, παίζουν οι Code Canary. Τρέξιμο. Έφτασα.

Βγήκαν και ξεκίνησαν αργόσυρτα και παράξενα. Πριν καταλάβουμε καλά καλά τι είναι αυτό που παίζουν, άρχισαν τα σόλο. Δεν καταλαβαίνω τι είναι αυτή η μουσική που παίζουν. Καταλαβαίνω δλδ. καθώς, Ηλεκτρονική Ποπ είναι, σίγουρα, αλλά έως εκεί φτάνουν οι γνώσεις μου. Πολύ παράξενοι τύποι. Grab the egg and give it a haircut! Σε μια άλλη ηλικία μπορεί και να εντυπωσιαζόμουν. Έφυγα κι από δω.

Το φεστιβάλ σιγά σιγά τελειώνει και για φέτος. Τι μας έμεινε; Ήρθε η ώρα να επισκεφτούμε για πρώτη φορά και την σκηνή του St. Katharina. Στον δρόμο, να' σου και η υπέργηρη φίλη μου η κα Rebecca που γνωριστήκαμε την Παρασκευή στους Red Manhole, η οποία καθόταν δίπλα μου εκεί και προσπαθούσε γελώντας και αυτή, να μου μεταφέρει με λίγα λόγια το κάθε αστείο. Πήγαινε και αυτή να δει τους Bratsch από την Γαλλία που παίζουν ένα "γύφτικο" πράγμα.

Παρεπιπτόντως να σας αναφέρω πως οι μόνοι που δεν μιλάνε Αγγλικά εδώ, είναι οι Έλληνες, οι Τούρκοι, οι Ρώσοι και τα παιδιά του Kindergarten! Άσχετο. Συνεχίζουμε.

Από τον υπέρμετρο ενθουσιασμό της κας Rebecca για την επερχόμενη συναυλία, πρέπει να σας εκμυστηρευτώ πως μπήκα σε μεγάλες υποψίες για την επιλογή μου! Στην διαδρομή μου έλεγε πως ίσως να χρειαστεί και να περιμένουμε κιόλας για να μπούμε (!!!), καθώς η St.Katharina είναι μια σχετικά μικρή Εκκλησία χωρίς οροφή και η προσέλευση κοινού εκεί είναι πάντοτε περιορισμένη σε αριθμό. Κάααααααααα-ποια στιγμή, φτάσαμε. Και, όπερ και εγένετο. Παρ' ότι το live είχε ξεκινήσει, έπρεπε να περιμένουμε υπομονετικά στην ουρά κάποιους να βγουν, ώστε να μας επιτραπεί η είσοδος.

Μπήκαμε. Και βγήκα! Τόσο απλά! ΌΧΙ, ΌΧΙ, ΌΧΙ! Δεν μπορώ να τα ακούσω εγώ αυτά τα πράγματα. Original γύφτικα ΝΑΙ, να ακούσω! Professional γύφτικα όμως, ΌΧΙ! Σαν τα Ρεμπέτικα του Νταλάρα με την Metropole Orchestra του Ισραήλ, ήταν! Να μου λείπει!

ίσω πάλι στο Insel Schutt για να προλάβω να πιάσω στασίδι, μπροστά μπροστά. Στην σκηνή οι Joe Driscoll & Sekou Kouyate οι οποίοι διαφημίζονται ως Afrobeat, Hip-Hop, Folk and Reggae μπάντα και κουβαλάνε και το προσωνύμιο "Jimi Hendrix der Kora" (μην με ρωτήσετε γιατί - δεν προλαβαίνω να τα ψάξω όλα).

 

nuernberg_fest_2015_24.jpg

Είναι 3 άτομα μόνο και έχουν κιθάρα-φωνή (Joe Driscoll) τύμπανα, μπάσο, και ένα αφρικανικό έγχορδο "κάτι!" (το "Electric pumpkin", που λέει κι ο Harry Manx!) Ο συνδυασμός των οργάνων είναι πολύ παράξενος. Παράξενος και ο ρυθμός που παίζουν. Ένα γρήγορο Funk με αρκετή Αφρικανική Jazz μέσα. Παίζουν πάααααααααρα πολύ ωραία!

Από την πρώτη στιγμή φάνηκε η ομορφιά. Ο κιθαρίστας και leader μου φέρνει στο μυαλό τον .....(ακόμη δεν θυμήθηκα!). Το set περιλαμβάνει επίσης harmonica και percussion.

"Passport"

"He doesn't speak any French, and I speak no English... but through music, we understand each other" λέει ο Sekou για τον Joe.

"Ο Sekou, δεν μιλάει καθόλου, μόνο παίζει μουσική" μας είπε ο Joe για τον Sekou μέσα, σε πολλά πολλά γέλια!

"Βρε μιλάει και τραγουδάει και παίζει και όλα τα κάνει!", σας λέω εγώ!

Ζωγραφίζουν!

Από τα ηχεία ακούω έναν γνωστό ρυθμό. Έλα ..., έλα ..., έλαααα ...!, Είναι το "Jammin" του Marley. Instrumental. Τι να τους κάνεις άραγε τους στίχους όταν χορεύουμε όλοι, τραγουδώντας, από κάτω;

Μεγάλη εντύπωση μου έκανε η αντίδραση του κόσμου στο "Faya", ένα κομμάτι που είχα εντοπίσει τις προηγούμενες ημέρες, όταν έψαχνα τις μπάντες μέσω του YouTube. Να το ήξερε ο κόσμος από εκεί; Να είναι κάποιο hit τους; Είναι ο πολύ κολλητικός ρυθμός του και ο χορός που αναπόφευκτα φέρνει; Δεν μπορώ να ξέρω.

Ζήσαμε μεγάλες στιγμές με τους Joe Driscoll & Sekou Kouyate.

Το φεστιβάλ, τελείωσε. Επιστρέφοντας στο σπίτι, ξαναζυγίστηκα. Ήμουν 3,2 κιλά ελαφρύτερος από την έναρξη του! Ας μαγειρέψω ένα toast!


Klassik Open Air
Europas groestes Klassik Open Air!
Luitpoldhain Park
Samstag, 8. August 2015, 20 Uhr

Ντριν ντριν, ντριν ντριν............
- Mμμμμμμμμμ.......ναι....
- Κοιμάσαι;
- ......
- Πάμε για μπάνιο;
- ......
- Οκ, καλά. Κλείσε τώρα. Τα λέμε μετά!
- Σήκω πάνω τώρα! Φύγαμε αμέσως γιατί μετά έχει Klassik Open Air
- ......
- Klassik Open Aaaaaaaair.....
- ...τι' ν' τούτο;
- Καλά! Δες στο internet και φύγαμε....

nuernberg_fest_2015_25.jpg


Οκ λοιπόν, το μεγάλο ανέκδοτο που λέγεται καλοκαιρινό μπάνιο στην Γερμανία, το ήξερα ήδη τι είναι, αλλά αυτό το
Klassik Open Air, τι να 'ναι;

Fast Fast Fast Forward......

Λούσαμε τα κορμιά μας, γρήγορη επιστροφή, καβάλα στα ποδήλατα ("δεν είναι και πολύ καλή ιδέα να έρθετε με αυτοκίνητο σήμερα εδώ!", έλεγε το επίσημο site) κουβέρτες πάρκου, νερά, μπύρες, κεράκια reseau (σικ!) κλπ κλπ και ... φτάσαμε. Τι να φτουρήσουμε όμως, εμείς. Σε μια βόλτα που έκανα αργότερα κατά την διάρκεια της συναυλίας, είδα οικογένειες ολόκληρες με τραπεζοκαθίσματα, ψηστιέρες, φορητά ψυγεία....... "Παλιοί!"

Φτάσαμε αργά, πάλι. Το πρώτο μέρος είχε ήδη τελειώσει και βρισκόμασταν ήδη στο διάλειμα για το δεύτερο. Καθίσαμε καμιά 300-400!!! μέτρα μακριά από την τεραστίων διαστάσεων σκηνή. Ξαφνικά και κάπως έτσι, θυμήθηκα κάποιον συγγενή μου πρώην μετανάστη στην Γερμανία την δεκαετία του 60, που μου είχε περιγράψει ένα live των Beatles τότε ... "βλέπαμε κάτι μυρμήγκια, εκεί μακριά, επάνω σε μια μεγάλη σκηνή! ΠΡΕΠΕΙ!!! να ήταν οι Beatles" μου έλεγε γελώντας!

 Τρομακτικός ο αριθμός θεατών. "65.000 είμαστε εδώ, σήμερα", μας είπε κάποια στιγμή ο εκφωνητής. "Πολλοί λιγότεροι όμως από την περυσινή εκδήλωση όπου ήμασταν 90.000!" συνέχισε.

Τα περί διοργάνωσης, να μην σας κουράζω: Μία από τα ίδια. Φαγητά, καθαριότητα, αγορά, τουαλέτες κλπ κλπ, αλλά, αυτό που μου έκανε τρομακτική εντύπωση ήταν ο ήχος. Έχω ακούσει πολλά live σε εξωτερικό χώρο, αλλά αυτό που άκουσα εκεί, δεν μπορούσα να φανταστώ πως μπορούσε να γίνει πράξη. Ένα τεραστίων διαστάσεων stage με δεκάδες μουσικούς και τραγουδιστές, σε ένα κυριολεκτικό γιγάντιο πάρκο, γεμάτο με ηχοστήλες (Electro Voice, αν μπόρεσα να δω καλά μέσα στα σκοτάδια) με έναν ήχο στα όρια του τέ-λει-ου! Μόνο μεγάλα μαστόρια ηχοληψίας, με εξίσου μεγάλη εμπειρία σε live shows μπορούν να διαχειριστούν ένα γεγονός αυτού του μεγέθους και να παράξουν, τέτοια ποιότητα ήχου. Παντελή μου, Βασίλη μου, αυτό το γεγονός αξίζει να το ζήσετε, έστω και για μία και μόνο φορά!

Το πρόγραμμα περιελάμβανε Aaron Copland, Ludwig Van Beethoven, Franz Lehar κλπ κλπ, και όποιος τυχόν ενδιαφέρεται, μπορεί να βρει τα πάντα εδώ: http://www.klassikopenair.de/

Τελείωσε και το Klassik Open Air 2015 της Νυρεμβέργης. Μαζί "τελείωσε" και το κινητό μου τηλέφωνο (Τιμή & Δόξα στον μεγάλο μου σύντροφο της τελευταίας χρονιάς). Ό,τι κατάφερα και έσωσα από την κάρτα μνήμης, ήταν ό,τι μου απέμεινε!

 

Τι μας έμεινε για φέτος; Το....

Brueckenfestival 2015
Theodor-Heuss-Bruecke
13, 14 & 15/08/15

 nuernberg_fest_2015_26.jpg

 
...που έγινε όπως πάντα κάτω από την Theodor-Heuss-Brueke που όμως φέτος ήταν κατώτερο του αναμενομένου! Σας το λέω ειλικρινά. (Σχεδόν) τζάμπα έχασα 2 ημέρες εκεί. Ή μάλλον 2 1/2, καθώς ζήλεψαν καθώς φαίνεται από το Bardentreffen, και πρόσθεσαν κι αυτοί μία επιπλέον ημέρα στο πρόγραμμά τους.

Την 1η μέρα ...
...είδα μόνο κάποιες κοκκινοσκουφίτσες (Moop Mama) με πολλά πνευστά που έπαιζαν μια ρυθμική και ανούσια φασαριόζικη μουσική.

Την 2η μέρα ...
...είδα τους "Monokini" οι οποίοι παίζουν surf. Από λίγη πλάκα έως πολύ χασμουρητό. Μέσα σε 24 λεπτά είχαν παίξει 7, 8, μπορεί και 18 κομμάτια, πάνω κάτω όλα το ίδιο! = Surf!!! Και μόνο που, στο 2015 υπάρχει μπάντα στην Ευρώπη που παίζει ΜΟΝΟ Surf, τι να λέμε τώρα.....

Είδα τους "Husky" από την Αυστραλία. Λίγο χαριτωμένοι, λίγο σαν παλιά καλή ψυχεδέλεια, λίγο folk, έως ... απογοήτευση. Ειδικά με το Tidal Wave το οποίο το περίμενα πως και πως και αυτοί..., "το σκό(α)τωσαν!"

Για να σοβαρευτούμε όμως για λίγο, σαν να είδα στα μάτια τους μια απογοήτευση για την ώρα που τους έβαλαν να παίξουν. Όταν έχεις παίξει support στον Neil Young & Crazy Horse, όταν έχεις CD στην Sub Pop, όταν αναφέρονται στο όνομά σου και κάνουν συγκρίσεις με, ας πούμε ενδεικτικά τους Fleet Foxes, τότε είσαι στα σίγουρα πολύ πολύ καλύτερη μπάντα από τους Monokini που προηγήθηκαν και από τους Pentatones και τους Γάλλους Talisco που ακολούθησαν. Τέλος πάντων.

Η ημέρα αναλώθηκε σε βόλτες στον χώρο και στην δυνατή βροχή που μας έφερε ακόμη πιο κοντά, (χιλιάδες λαού κάτω από την τεράστια γέφυρα), με μπύρες και κουβέντα!


Την 3η μέρα ...
...είδα τους Cub & Wolf (SWE) οι οποίοι είναι κακέκτυπα των U2.

Είδα τους The Great Bertholinis. Άλλο ανέκδοτο και αυτοί! Κιθάρα, κοντραμπάσο, πλήκτρα, τρομπέτες κλπ κλπ. (Τελικά, πόσα παιδιά έκαναν αυτοί οι WaterboysWink Βρε.... DON'T BANG THE DRUMS, γαμώτο!!!

Δεν μπορώ να καταλάβω και ακόμη αναρωτιέμαι πόσες φορές θα χρειαστεί να ξαναπώ το ίδιο πράγμα (καλά, σε σας δεν το είπα τόσες φορές όσες το σκέφτηκα μόνος μου!) Τι είναι πια αυτό το στυλάκι, "χτυπάω δυνατά τα τύμπανα, τραγουδάω με δύναμη, λέω μερικές πομπώδεις και ανούσιες χαζομάρες (λέγε με και στίχοι) και κόβω, και ξαναρχίζω και στρίβω δεξιά, μετά αριστερά, μετά ξανά φωνές, πάλι κόψιμο, κι άλλες φωνές, κι άλλη "επικοινωνία" με τον κόσμο (everybody say YEAHHHHHH!!) , πάμε πάλι δυνατά από την αρχή παιδιά......

Σας το υπογράφω. Έχουμε περικυκλωθεί από μουσικούς παπάρες αλλά και φαντασμένους, έως το κόκκαλο. Ήχος, στίχοι, μουσική, σκηνική παρουσία, εν γένει καλλιτεχνία (να την κάνει ο Θεός!), επιπέδου Eurovision (και λυπάμαι που χρησιμοποιώ το ίδιο και το ίδιο παράδειγμα / θα μπορούσα εύκολα να χρησιμοποιήσω οποιοδήποτε άλλο, αλλά, τι να κάνω αφού τέτοιο είναι το αποτέλεσμα!)

Τελικά, τζάμπα πήγα στο Brueckenfestival 2015 φέτος; Έ, όχι και τζάμπα καθώς εμφανίστηκαν οι Art Brut.

nuernberg_fest_2015_27.jpg

Αγαπητοί φίλοι, εσείς που τους γνωρίζετε, προφανώς και δεν χρειάζεστε εμένα να σας πω τα τι και τα πως των Art Brut. Εγώ όμως, δεν γνώριζα τίποτε σχετικά με δαύτους και με το "Modern Art" που άκουσα στο επίσημο Site του φεστιβάλ είχα πάθει ένα μικρό τραλαλά και περίμενα πως και πως την εμφάνισή τους. Στο ενδιάμεσο φυσικά, προσπάθησα να μάθω όσο το δυνατόν περισσότερα από τα κομμάτια τους.

Φτάσαμε στο live, τους προλόγησε ο Bird Berlin και ... βγήκαν οι πρώτοι τέσσερις, με ποτά στα χέρια. Γυναίκα στο μπάσο. Ωραίες μούρες όλοι τους. Ξεκίνησαν με πολλά σόλα και κραυγές. Τελικά όλα ήταν "πρόλογος" για την άφιξη του τραγουδιστή τους Eddie Argos, που βγήκε επιτέλους στην σκηνή.

Ξεκίνησαν με το "Formed A Band" και με το καλημέρα μας έδειξαν ποια είναι τα αφεντικά του Brueckenfestival για φέτος.



Μας έπαιξαν
"My Little Brother" το οποίο το γνώριζαν και το τραγουδούσαν όλοι, "Pump Up The Volume", "Nag Nag Nag Nag", "Emily Kane", "Arizona Bay", "Bang Bang Rock 'n' Roll" (αν και δεν θα έπαιρνα και όρκο!) και φυσικά και "Modern Art" σε μια κοντά 10λεπτη εκτέλεση, όπου μόνο αν δείτε το Video που
σας έχω συράψει, θα καταλάβετε τι έγινε.


Το όνειρο με τους Art Brut τελείωσε κάποια στιγμή. Έφτασε και πάλι η ώρα του χορού με την καθιερωμένη Outro Dance Band του Brueckenfestival που φέτος ήταν οι
We Love Machines (CH).

Πανέμορφο όνομα και μόνον όμως όπως αποδείχθηκε, είναι οι We Love Machines. Είναι 3 τύποι που αναμιγνύουν τα πάντα, ό,τι κυριολεκτικά χορεύεται, χωρίς όμως αρχή, μέση και τέλος. Χαρακτηριστικό αυτού που σας λέω ήταν πως, μόλις το beat έπιανε ρυθμούς techno ή τέλος πάντων, αυτό που θα λέγαμε "φυσιολογικούς" χορευτικούς ρυθμούς, γινόταν το έλα να δεις. Πάνω που παίρναμε χαμπάρι προς τα που κινούμασταν, να 'σου πάλι μια αλλαγή στο beat ή στο ύφος, και πάρ' τους όλους κάτω, με την απορία ζωγραφισμένη στα μούτρα και τα πόδια κολλημένα στο έδαφος...... Το αυτό συνεχίστηκε για κάτι λιγότερο από μία ώρα, τελείωσαν και οι We Love Machines και φύγαμε!

..................................................

 

Και πάνω που ετοιμαζόμουν να σας γράψω αυτές τις γραμμές, ένα ακόμη αιφνίδιο τηλεφώνημα με έβγαλε πάλι στην γύρα....

- Τι κάνεις την Τρίτη;
- ................
- Ετοιμάσου για Zentralcafe. Παίζουν οι Nekromantix.
- Πως με το 'πες αυτό το τελευταίο;


Το Zentralcafe, βρίσκεται μέσα στην παλιά πόλη, στο Κ4. Πρόκειται για ένα φοβερό μικρό Liveάδικο, όσο ακριβώς χρειάζεται για μικρομεσαίες μπάντες τους είδους των Nekromantix.

Οι οποίοι τελικά είναι ... Διάβολοι. Είναι τρία άτομα (κοντραμπάσο, κιθάρα και τύμπανα) και τρεις φωνές (μία βασική, 2 δεύτερες). Συστήνονται ως Psychobilly μπάντα οπότε ακούγονται πάρα πολύ ως Meteors, συν του ό,τι κάποιες φορές "ξεφεύγουν" τελείως και πλησιάζουν στους Motorhead, και ώρες ώρες περνάνε και δίπλα και από το Trash Metal!!!!

nuernberg_fest_2015_28.jpg 

Παίζουν απίστευτα, έχουν μοναδική συνοχή, ατελείωτη δύναμη, και ξαμολάνε ρυθμούς επάνω στις R 'n' R φόρμες που σπάνια συναντώνται στην πιάτσα, πλέον. Και ... δεν το βάζουν και κάτω, οι Σατανάδες! Παίζουν και παίζουν και παίζουν ... και συνεχίζουν να παίζουν, μέχρι να σε εξαντλήσουν! Πρώτα τελειώνουν εσένα και μετά τελειώνουν αυτοί!

Εύγε στα παλικάρια. Θα τους ξανάβλεπα.

Μοναδικό "παρατράγουδο", το εισιτήριο εισόδου. 15 Ευρώ, παρακαλώ! (ευτυχώς που οι μπύρες μετά, είναι κυριολεκτικά τζάμπα για live = 2 έως 3 ευρώ το 500ml).


Και λίγο πριν το Outro....

Βρέθηκα και στην Πανήγυρη της Ελληνικής Εκκλησίας εδώ, όπου πέρα από τα σουβλάκια κλπ, το μουσικό κομμάτι της υπόθεσης ήταν ντροπή για την Μουσική την ίδια, προσβολή για τους ακροατές και βασανιστήριο για τ' αυτιά μου, και τέλος...

...βρέθηκα και σε (άσχετη) εκδήλωση σε ξενοδοχείο στην Στουτγκάρδη, όπου ανάμεσα στις ομιλίες υπήρχε και Ελληνική μπάντα η οποία όμως τίμησε όσο καμία άλλη τα Ελληνικά χρώματα. 4 μπουζούκια, κιθάρα, μπάσο, κλαρίνο, keyboards, τύμπανα και 3 φωνές. Και ρεπερτόριο Άστρα μην με μαλώνετε, Κανείς εδώ δεν τραγουδά, Παραπονεμένα λόγια, Αν θυμηθείς τ' όνειρό μου, Σεριάνι στον Κόσμο, Πριγκηπέσσα, Καλοκαίρια και Χειμώνες, Πού 'ναι τα χρόνια, Το Ζεϊμπέκιο της Ευδοκίας, Δραπετσώνα, Κι αν περπατώ, Στρώσε το στρώμα σου για δυο κ.α. Τι άλλο να ζητήσεις όντας 2000 km μακριά από το σπίτι, και θέλοντας και μη, βρίσκεσαι κάπου όπου πρέπει να ακούσεις Ελληνική μουσική;

Εύγε στον Ξενοδόχο και στην Ορχήστρα!


Και τελικά... Outro

Αυτά, μακρυλογίς για το μουσικό καλοκαίρι μου, εδώ. Η περιπλάνηση ..., συνεχίζεται!

 

Χαράλαμπος Χαλάτσης

1η Δημοσίευση στο mic.gr

09/2015

 

Σού άρεσε το κείμενο? Έχεις κάτι να συμπληρώσεις, μήπως διαφωνείς σε κάτι? Γράψε ένα σχόλιο!
  • Δεν βρέθηκαν σχόλια